عنوان مقاله: تئوری نسبیت خاص

نویسنده/ مترجم: آیزاک آسیموف/ هوشنگ شریف­زاده

آدرس­ پست الکترونیکی نویسنده/ مترجم:

تاریخ تهیه:

ارسال کننده: همفکران جامعه مجازی - تاریخ ارسال: 1388

آدرس­ پست الکترونیکی ارسال کننده:

موضوع اصلی: فیزیک - موضوع فرعی: نسبیت اینشتین

سه کلیدواژه اصلی به ترتیب اهمیت: اینشتین، نسبیت خاص، سرعت­ نور

سه کلیدواژه فرعی به ترتیب اهمیت: E=mc2، ذرات سریع، دستگاه مرجع اندازه­گیری زمان و سرعت

 

چکیده مقاله

اینشتین هنگامی که 16 ساله بود به تفکر در باره موضوعی پرداخت که سرانجام به صورت تئوری نسبیت خاص درآمد. اینشتین به طور حسی ایمان داشت که اصل نسبیت درست است. او عقیده داشت که هیچ آزمایشی نمی­تواند آثار حرکت یک­نواخت را آشکار کند. حتی ایمان داشت که این اصل نه تنها برای حرکت ذراتی که نیوتون مورد توجه قرار داده بود درست است، بلکه در پدیده­هایی در باره تابش الکترومغناطیسی که در آن زمان به تازگی کشف شده بود، نیز صدق می­کند. اصل نسبیت می­گوید که هرگاه در دستگاهی که حرکتی یک­نواخت دارد، جا گرفته باشید با هیچ آزمایشی نمی­توانید سرعت حرکت یک­نواخت را تعیین کنید. ده سال طول کشید تا اینشتین توانست به فرمول­بندی تئوری نسبیت برسد. در سال 1905، در مقاله فوق­العاده­ای با عنوان «در باره الکترومغناطیس اجسام متحرک»، فرمول­بندی خود را منتشر کرد. بیشتر این مقاله ریاضیاتی پیچیده­تر از جبر دبیرستانی نداشت. پیچیدگی این مقاله در منطق ظریف استدلال­های آن بود که بر پایه دو فرضیه بنیادی و نسبتا مستقیم تئوری نسبیت بنا شده بود. این بحث به نتیجه­گیری­هایی منجر می­شد که به طور باور نکردنی کلی و اساسی بودند و ادراک ما را از فضا و زمان به طور کامل تغییر می­دادند. اینشتین سپس پرسشی اساسی می­کند و می­گوید که تنها کافی نیست که بگوییم دو رویداد همزمانند. بلکه باید بگوییم که دو رویداد در کدام چارچوب مرجع هم­زمانند. اما همه اندازه­گیری­های زمان، اندازه­گیری­های رویدادهای همزمان است. بنابراین، زمان نمی­تواند کمیتی مطلق را ارائه کند، بلکه باید نسبت به چارچوب مرجع معینی مشخص شود.

دریافت فایل PDF مقاله