عنوان مقاله: پارادوكس ساعت‌ها در نظریه نسبیت خاص

نویسنده/ مترجم: سی. جی. داروین/ اكبر قراخانی بهار

آدرس­ پست الکترونیکی نویسنده/ مترجم:

تاریخ تهیه:

ارسال کننده: همفکران جامعه مجازی - تاریخ ارسال: 1388

آدرس­ پست الکترونیکی ارسال کننده:

موضوع اصلی: فیزیک - موضوع فرعی: نسبیت خاص

سه کلیدواژه اصلی به ترتیب اهمیت: سرعت نور، حرکت با سرعت نور، تغییرات زمان

سه کلیدواژه فرعی به ترتیب اهمیت: اینشتین، جوانی و پیری نسبیتی، سفاین فضایی

 

چکیده مقاله

نظریه نسبیت به طور كاملا دقیق بیانگر آن است كه یك مسافر فضایی كه برادر دوقولوی خود را در روی زمین تنها گذاشته، بعد از سپری شدن مسافرتش و بازگشت به زمین، خود را جوانتر و برادرش را پیرتر خواهد یافت. همه ما در برابر این نظر، غالبا از خود مقاومت نشان می‌دهیم، در صورتی كه این نتیجه به عنوان بخش اساسی در نظریه نسبیت پذیرفته شده است. وقتی دو جسم نسبت به هم در حال دور شدن هستند، هر كدام از آن‌ها وقوع یك رویداد در دیگری را بر طبق اثر دوپلر كندتر می‌بیند و نسبیت حكم می‌كند كه این كندشدگی در هر دو ‌باید یكسان باشد. بنابراین، اگر در هر یك از این اجسام ساعت‌هایی وجود داشته باشد كه از دیگری قابل مشاهده باشد، كاهش زمان در هر دو ساعت به یك میزان خواهد بود. برعكس، وقتی این دو جسم به همدیگر نزدیك شوند به نظر خواهد رسید كه افزایش زمان در هر دو مساوی است. در نگاه اول ممكن است چنین به نظر رسد كه بگوییم بین این دو جسم تقارنی دقیق وجود دارد، طوری كه، ساعت‌های آن‌ها در انتها هیچ­گونه زمانی را عقب­تر از دیگری نشان نخواهند داد. این مقاله نشان خواهد داد كه این نظر اعتبار ندارد.

دریافت فایل PDF مقاله