عنوان مقاله: ارزشیابی آموزش

نویسنده/ مترجم: عبدالحسین مصحفی

آدرس­ پست الکترونیکی نویسنده/ مترجم:

تاریخ تهیه:

ارسال کننده: همفکران جامعه مجازی - تاریخ ارسال: 1388

آدرس­ پست الکترونیکی ارسال کننده:

موضوع اصلی: آموزش و پرورش - موضوع فرعی: روش تدريس

سه کلیدواژه اصلی به ترتیب اهمیت: آفرینندگی ذهنی، روش حل قالبی، روش حل ابتكاری

سه کلیدواژه فرعی به ترتیب اهمیت: برخورد درست در كلاس، معلمان، دانش­آموزان

 

چکیده مقاله

ذهن آدمی توانائی آفرینندگی دارد و اين آفرینندگی از دیدگاه­های مختلف تعبیر و تفسیر می­گردد. در زندگی هر فرد مرحله­ای وجود دارد که در آن فرد به توانائی آفرینندگی ذهنی خود پی می­برد. در این مرحله، هرگاه شخص محیط را مساعد یابد، استعداد خود را بروز می دهد وگرنه در پی سرکوب آن بر می­آید که گاه پیامدهای ناخوشایندی را برای خود شخص و یا جامعه به دنبال دارد. آموزش و پرورش می­تواند و باید توانائی آفرینندگی ذهنی افراد را نمایان سازد و مرحله­ای را که آنان باید خود را کشف کنند، به جلو بیندازد. دانش­آموزان را نباید بی­استعداد تلقی کرد. چه بسا ممكن است که دانش­آموز در یک زمینه دارای استعداد درخشان است ولی علت­های درونی یا بیرونی مانع از بروز این استعداد می­باشد. اگر بین معلم و محصل اعتماد برقرار نباشد و معلم نتواند محصل را در برابر س‍ؤال­هایی که می­کند قانع سازد، نابسامانی­هائی بروز می­کند که گاه پی­آمد خوشایندی ندارد. آموزش و پرورش دارای هدف­هائی است. اما عملا نوع ارزشیابی است که هدف از آموزش را مشخص می­کند. ارزشیابی باید همه جانبه باشد. نوع اجرای امتحان اثر خود را در همه جهت­ها آشکار می­سازد. متأسفانه نوع امتحان­ها در ایران به گونه­ای است که درس دادن و درس خواندن به شیوه قالبی را ایجاب می­کند. پرسش مهم این است که این ارزشیابی باید چگونه و توسط چه کسان یا چه دستگاه­هائی انجام گیرد؟

دریافت فایل PDF مقاله